Crowdfunding Link: https://shorturl.at/qX5o8
Η Ε. ζει από τύχη. Το 2020 κατάφερε να δραπετεύσει από μια κακοποιητική σχέση. Βαριές σωματικές βλάβες κατ’ εξακολούθηση, απόπειρα στραγγαλισμού, συναισθηματική, ψυχολογική και οικονομική βία από τον πατέρα του παιδιού της, μπροστά στο παιδί της.
Ακόμα και μετά την «απόδραση» από μία κακοποιητική σχέση, η βία συνεχίζει να ασκείται τόσο σε συναισθηματικό, ψυχολογικό και οικονομικό επίπεδο όσο και στις δικαστικές αίθουσες και τους συναρμόδιους φορείς όπου το θύμα αντιμετωπίζεται ως θύτης.
Οι πολυάριθμες μηνύσεις που έχει ασκήσει ο κακοποιητής της από το 2022, η μη συμμόρφωση στην τακτική καταβολή διατροφής, η άσκηση αναρίθμητων εφέσεων και αντεφέσεων, τα έξοδα ασφαλιστικών μέτρων και αιτήσεων μεταρρύθμισης που αιτήθηκε για την προστασία την δική της και του παιδιού της, έχουν συσσωρεύσει ένα χρέος πάνω από 5.000 ευρώ.
Μόνο από τον Ιανουάριο του 2026 έως και σήμερα, τέλη Ιουνίου, έχουν εκδικαστεί 16 μηνύσεις και εκκρεμεί η εκδίκαση τουλάχιστον άλλων 12 έως το τέλος του έτους.
Η συνεχής παρουσία στα δικαστήρια και στα αστυνομικά τμήματα, όπου σέρνεται με τη διαδικασία του αυτοφώρου, έχει συμβάλει στην περαιτέρω οικονομική της εξαθλίωση καθώς αδυνατεί να εργαστεί σε σταθερή βάση.
Θύμα αυτού του ψυχολογικού και οικονομικού στραγγαλισμού είναι και το ανήλικο παιδί της.
Η ιστορία της δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Αποτελεί μια συμπυκνωμένη αντανάκλαση των πολλαπλών επιπέδων βίας που επιβάλλει ο Ν. 4800/2021 για την Υποχρεωτική Συνεπιμέλεια (γνωστός και ως νόμος Τσιάρα) στις ζωές των μητέρων που κατάφεραν να ξεφύγουν ζωντανές από τον κακοποιητή σύζυγό τους.
Για όλους αυτούς τους λόγους καλούμε σε στήριξη της Ε.
Η έμφυλη ενδοοικογενειακή βία και η δευτερογενής κακοποίηση δεν πρέπει να μένει αναπάντητη. Καμία μόνη. Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.
E. is living on a knife’s edge. In 2020, she managed to escape an abusive relationship. She suffered repeated severe physical injuries, an attempted strangulation, and emotional, psychological, and financial abuse at the hands of her child’s father—all in front of her child.
Even after “escaping” an abusive relationship, the violence continues—not only on an emotional, psychological, and financial level, but also in courtrooms and at relevant agencies, where the victim is treated as the perpetrator.
The numerous lawsuits filed by her abuser since 2022, his failure to make regular child support payments, the filing of countless appeals and cross-appeals, and the costs of restrictive orders and petitions for revision of court orders that she has sought to protect herself and her child, have accumulated a debt of over 5,000 euros.
From January 2026 through the end of June alone, 16 lawsuits have been heard, and at least 12 more are pending trial by the end of the year. Her constant presence in courts and police stations, where she is dragged on the basis of false allegations filed by her abuser, has contributed to her further financial ruin, as she is unable to work on a steady basis.
Her minor child is also a victim of this psychological and financial stranglehold.
Her story is not an isolated incident. It is a concentrated reflection of the multiple levels of violence imposed by Law No. 4800/2021 on Mandatory Joint Custody (also known as the Tsiaras Law) on the lives of mothers who managed to escape alive from their abusive husbands.
For all these reasons, we call for support for E. Gender-based domestic violence and secondary abuse must not go unaddressed. No one should be left alone. Solidarity is our weapon.
