Η ΚΙΟΥΡΙ@

Η

Editorial

Το περιοδικό Κιουρί@ δημοσιεύει πρωτότυπα κείμενα με σκοπό να συμβάλλει στον ενεργό και πλούσιο διάλογο που διεξάγεται για τα ζητήματα του φύλου και του φεμινισμού στις πολιτικές συλλογικότητες και στους χώρους του κινήματος ευρύτερα.

Απορρίπτοντας τόσο τη στενή και συχνά εργαλειακή ακαδημαϊκή προσέγγιση της φεμινιστικής πολιτικής και θεωρίας, όσο και την απλουστευτική εμπειρική ανάλυση της έμφυλης διάστασης της πολιτικής, αναζητούμε μία γέφυρα μεταξύ της έμφυλης εμπειρίας της καθημερινότητας και των σύγχρονων θεωρητικών προβληματισμών και ενδιαφερόντων.

Επιλέγουμε την έντυπη μορφή και το θεματικό χαρακτήρα, καθώς εκτιμούμε πως μπορούν να υπηρετήσουν καλύτερα την παραγωγή και επικοινωνία ενός συνεκτικού λόγου για τα θέματα του ακτιβίστικου πολιτικού φεμινισμού, μέσα σε μία κυρίαρχη συνθήκη διάχυσης και πολυκερματισμού της εικόνας και της πληροφορίας στο διαδίκτυο.

Ένα τεύχος για την Έμφυλη Βία

To κίνημα #metoo, οι παγκόσμιες πορείες γυναικών, τα κινήματα ενάντια στην έμφυλη βία σε χώρες της Λατινικής Αμερικής και στην Ισπανία, οι φεμινιστικές κινητοποιήσεις στην Πολωνία, ενάντια στην προωθούμενη αυταρχικοποιήση του θεσμικού πλαισίου για τις εκτρώσεις, αλλά και η ιστορική τομή της μέσω δημοψηφίσματος κατάργησης της απαγόρευσης της έκτρωσης στην Ιρλανδία, -αποτελούν εκφράσεις μιας έντονης πολιτικοποιήσης των έμφυλων ζητημάτων σε διεθνές επίπεδο. Οι λόγοι περί φεμινισμού, η επικαιροποίηση του αιτήματος “το προσωπικό είναι πολιτικό”, η μαχητικότητα των φεμινιστικών διεκδικήσεων και η αντανάκλασή τους σε συγκεκριμένα αιτήματα, διαμορφώνουν το χαρακτήρα ενός ολοένα και πιο επιδραστικού κινήματος.

Από την άλλη πλευρά και, παρά το πρόσφορο έδαφος που διαμορφώνεται για την περαιτέρω προώθηση των φεμινιστικών αιτημάτων, οι πολλαπλές μορφές έμφυλης βίας εξακολουθούν να αναπαράγονται και να γίνονται ολοένα και πιο ορατές και μαζί τους εξακολουθούν να αναπαράγονται οι κυρίαρχες ιδεοληψίες για το φύλο και τη σεξουαλικότητα. Υποκείμενα, που υφίστανται έμφυλη βία στοχοποιούνται κοινωνικά, η έμφυλη βία αντιμετωπίζεται συχνά σαν ένα ιδιωτικό ζήτημα ενώ το δικαίωμα στην αυτοάμυνα δεν αναγνωρίζεται από τα δικαστήρια.

Με άλλα λόγια, σε μία εποχή που παράγονται τόσοι πυκνοί λόγοι για το φεμινισμό, διάφορες “παρανοήσεις” για την έμφυλη βία, παραμένουν εξαιρετικά ισχυρές στην κοινωνία αποδίδοντάς της ηθική νομιμοποιήση και “αποκόβοντάς” την από τη δομή της πατριαρχίας της οποίας είναι παράγωγο.

Αναγνωρίζοντας τα παραπάνω ως μια δομική αδυναμία κατανόησης των προταγμάτων του φεμινισμού, της περιορισμένης επιδραστικότητάς τους στο σύνολο της κοινωνίας αλλά και της αδυναμίας λειτουργικής ενσωμάτωσής τους στην πολιτική κουλτούρα και τις πρακτικές των πολιτικών οργανώσεων, συλλογικοτήτων και συνελεύσεων, αποφασίσαμε σε αυτό το πρώτο τεύχος να ανοίξουμε το διάλογο για τα θέματα της έμφυλης βίας.

Αναγνωρίζοντας εκ των προτέρων περιορισμούς και αδυναμίες της δικής μας προσέγγισης, επιδιώκουμε να συζητήσουμε σχετικά με διαφορετικές σύγχρονες εκφάνσεις της έμφυλης βίας και της πρόσληψης τους. Με αυτόν τον τρόπο, επιδιώκουμε να συνεισφέρουμε στην εξύφανση μιας συλλογικής πολιτικής στρατηγικής για την αντιμετώπιση και την εξάλειψή της.

Μεταξύ άλλων διαλέγουμε να συζητήσουμε για:

  • Το κίνημα #metoo και την πολιτική επιδραστικότητα λόγων που παράγει και πρακτικών που αυτό ακολουθεί.
  • Τη συμβολική βία που αναπαράγει ο πατερναλιστικός – προστατευτικός λόγος.
  • Το δικαίωμα στην αυτοάμυνα και τη θεσμική αλλά και ουσιαστική του αναγνώριση, όπως αναδείχθηκε ως φεμινιστικό αίτημα με αφορμή τις δίκες των γυναικών που βρέθηκαν κατηγορούμενες επειδή αμύνθηκαν, όταν δέχτηκαν επίθεση από συντρόφους τους ή άλλους άντρες στο σπίτι ή στο δρόμο.
  • Την έμφυλη βία στο εσωτερικό των πολιτικών συλλογικοτήτων.
  • Tις χωρο-κοινωνικές και πολιτικές διαστάσεις του φαινομένου των γυναικοκτονιών με αναφορά στην περίπτωση της πόλης Χουαρές του Μεξικό.
  • Τον πολύπλοκο χαρακτήρα των έμφυλων, φυλετικών και ταξικών ζητημάτων που εγείρονται γύρω από την σεξεργασία και τις πολιτικές ρύθμισης που της επιβάλλονται.
  • Το σεξισμό και το ρατσισμό που περιέχεται στις θυματοποιητικές πολιτικές για τις γυναίκες πρόσφυγες.
  • Την έμφυλη βια σε συνθήκες πολέμου.
  • Τη σεξιστική και ομοφοβική βία που αναπαράγεται μέσα από τον λόγο και τις πρακτικές της επίσημης εκκλησίας.
  • Τη φεμινιστική παρακαταθήκη του Μάη του ‘68.
  • Tην κινηματογραφική αναπαράσταση της έμφυλης βιας με αφορμή το φιλμ του Cyrus Nowrasteh Τhe Stoning of Soraya M. (2008).

Συντακτικη ομαδα

Αναστασία Ευστράτογλου, Λίνα Θεοδώρου, Ελιάνα Καναβέλη, Αλίκη Κοσυφολόγου, Γιάννος Λεβισιάνος, Νάντια Μάντεση, Αναστασία Ματσούκα, Μαργαρίτα Νικία, Βαλεντίνη Σαμπεθάι, Μάνια Σωτηροπούλου, Έλενα Ψαρέα

Περιεχομενα

Eλιάνα Καναβέλη – #MeToo: Όταν η σιωπή σπάει
Έλενα Ψαρρέα – Η άλλη όψη του ίδιου σεξισμού
Αλίκη Κοσυφολόγου – Ρητορική μίσους και λεκτική βία της εκκλησίας: Ομοφοβία, σεξισμός και ρατσισμός
Αναστασία Ματσούκα – Ο αλγόριθμος του βιασμού
Αναστασία Ευστράτογλου- Feminizing Politics: Μιλώντας για ένα κίνημα στο μπόι των αναγκών μας
Νάντια Μάντεση – Συνέντευξη με την Κ.
Καταγγελία σεξουαλικής παρενόχλησης
Λίνα Θεοδώρου – Η νεκρόπολη των γυναικών
Βαλεντίνη Σαμπεθάι – Θύματα και «χαρούμενες πόρνες»: Διαμαρτυρία, σεξεργασία και εξευγενισμός
Γιάννος Λεβισιάνος – Σύνορα είναι χαρακιές στα σώματα του πλανήτη
Μάνια Σωτηροπούλου – Πότε όμως απελευθέρωση των σωμάτων μας; “Fini la servante du seigneur, la femme de son mari, la bonne de son maître, la secrétaire de son patron”
Μαργαρίτα Νικία –  Οι γυναίκες που δεν έχουν το δικαίωμα να ζήσουν!
Πήγαμε… Είδαμε… Διαβάσαμε…


Τεύχος 0
Καλοκαίρι 2018

Εικόνες τεύχους: Έλενα Προβατά

Εξωφύλλου: Έλενα Προβατά, Το πρώτο παιδί ήταν γάτα, ξυλογραφία

Σχεδιασμός Τεύχους: Αλέκος Χατζιδάκις

Σημεία Διάθεσης

Κιουρί-at

Κιουρί-at

Πρόσφατα Κείμενα

Άρχειο

Categories

Μπορείτε να μας βρείτε: